Lieve allemaal,

Onze laatste dag in Babies Home zit er al weer op! En wat is het daar snel gegaan. Al die lieve kindjes zijn echt geweldig. Ze zijn allemaal zo blij met je, komen op je afrennen in de ochtend als je het terrein opkomt, met Brunni, Brunni en vliegen meteen in je armen. Geweldige ervaring. Maar helaas komt er aan alles een einde, en dus ook aan ons avontuur in Babies Home. Nu we allemaal zo onze eigen favorieten kinderen hebben, (vooral mama is erg gehecht aan Effia, het meisje die afgelopen week heel erg ziek was,) werd het de laatste dagen daar toch wel steeds emotioneler. Het is natuulijk verschrikkelijk om te bedenken dat al deze lieve vrolijke kindjes geen lieve mama en papa hebben,minder liefde krijgen als wij weer weg zijn. Daar moesten we maar niet te veel aan denken hadden we ons voorgenomen anders werd het alleen maar nog erger.Gelukkig voor mama mocht Effia al na 2 daagjes ziekenhuis weer naar huis, ook al was ze met haar 3 weken oud, nog wel erg zwak. Mamawas dus weer gerustgesteld dat het met Effiabeter gingen kon ze zich weer helemaal storten op het verzorgen van Effia.

Papa had, zoals we in ons laatste blog schreven, de laaste 3 dagen enorm naar zijn zin gehad in het ziekenhuis. De mensen daar waren enorm blij met zo'n slimme dokter dus papa was daar meer dan welkom. Heeft veel patienten gezien, allemaal gevallen die je in nederland niet zo snel zou tegen komen. Ook de apparaten waren daar ontzettend anders dan bij ons in de ziekenhuizen. De bedden waren zeer primitief, overal gaten en er lag zelfs een zieke man met een maagbloeding een hele dag en nacht op de gang.De wc was de ergste wc die papa ooit in zijn leven gezien had. wc papier kennen ze hier niet, dus kreeg papa een papiertje uit een oud dossier mee wat hij daarna maar in een doos moest gooien.Ze hadden geen ECG-apparaat maar wel een echo-apparaat en ze kunnen ook rontgenfoto's maken, ook hebben ze een goed laboratorium, heel erg primitief dus allemaal.

Onze laatste dag kwam steeds dichterbij en we zagen er allemaal best wel tegen op om afscheid te nemen van iedereen. In de ochtend nog even voor de laatste keer alle bedjes verschoond, dekentjes gewassen, kindjes gewassen en eten gegeven, in de middag vooral heel veel aandacht geven aan de kindjes. Ook hebben we afscheid genomen van Mabel, het hoofd van Mampong Babies Home. Een lief toespraakje gekregen en ' Oh, thank you so much, God bless you, Thank you so much' en een certificaat voor ' Good care for our children'. En dat nog op Papa en Mama's leeftijd! Toen de dag over was, en alle kindjes in bed lagen ieder kindje een dikke knuffel gegeven met tranen in onze ogen, vooral mama, Carlien en Saskia hadden het daar erg zwaar mee om te weten dat je ze allemaal misschien nooit meer zal zien. Carlien' s favorietje Baby Yaa kon geen afscheid van Carlien nemen, was helemaal overstuur en liet Carlien niet meer los. Toch bijzonder dat zij dat, als 1-jarige, doorhad dat Carlien weg ging. Dat is toch wel heel bijzonder dat zij ook zo gehecht was aan Carlien. In tranen hebben we Babies Home verlaten en zijn naar ons huis gegaan voor onze laatste Ghanese maaltijd (wat we allemaal niet heel erg vonden). Die avond nog gezellig gepraat met ons gastgezin en zijn toen weer lekker vroeg in onze lakenzakken gekropen.

Deze ochtend, donderdag, werden we allemaal al om 4.00 am wakker gemaakt door de haan en door alle buurtbewoners die naast ons raam water aan het halen waren. Mama is ongeveer de hele nacht wakker gebleven om dat er op ons plafond de hele nacht een gekko aan het rondrennen was en enorm aan het knagen was. En je kent Mama, dan doet ze geen oog dicht ( en ik overigens ook niet). Overigens hebben we op 2 grote spinnen en een paar kakkarlakken na helemaal geen last meer gehad van enge beesten dus dat was een enorme opluchting!

Na een heerlijk broodje ei afscheid genomen van onze familie en zijn we vertrokken naar Kumasi waar we daar met de STC-bus opweg gingen naar Accra. Na een lange reis, net om 19.00 aangekomen in PinkHostel, ons Hotel waar we onze allereerste week zaten, al een beetje thuis dus!

Morgen gaan we al weer naar Nederland! Ook al hebben we allemaal ontzettend zin in om weer lekker thuis te zijn, gaan we het hier ook wel echt enorm missen hoor! Het was een geweldig avontuur dat we voor geen goud hadden willen missen!

Heel veel liefs, Saskia en de familie!

(P.s.: als we weer thuis zijn doen we nog een laatste blog met nog heel veel foto's aangezien dat hier heel erg langzaam gaat, en nog onze laatste terugblik!)